جدیدترین ها

مشاهده / بستن موضوعات

همه چیز درباره ی کیفیت ها

دسته بندی:
539

به نام خدا

با توجه به اینکه ممکنه کاربرای عزیز و دوستان گرامی ابهام و سوالاتی رو درباره انواع رلیز ها ، مشخصات و خصوصیت های کیفیت ها و اصطلاحاتی که انکودر ها نسخه انکود شده رو با اون می شناسونن ، داشته باشن ، قصد داریم در این قسمت به شرح این مسائل بپردازیم.
توضیحات رو به دو بخش کیفیت ها و ویرایش ها تقسیم بندی کردیم. در بخش کیفیت ها اصطلاحات مربوطه به کیفیت های منتشر شده رو از بد بد تا بهترین رو شرح خواهیم داد، در بخش ویرایش ها نیز ، ویرایش های مختلفی که ممکنه فیلم ها داشته باشن رو شرح خواهیم داد.

علاوه بر این ها قصد داریم اصطلاحات دیگه رو مانند فرمت های ویدئو و صوت رو هم شرح بدیم ایشالا در آینده ای نزدیک تا مجموعه ای خوب و غنی از اطلاعات برای هر مخاطبی داشته باشیم
نوشته های زیر برگرفته از معتبر ترین منابع و مقاله های خارجی زبان هست + دونستنی هایی که در اثر تجربه بدست اومده . اما از اونجایی که متن زیر عاری از نقص نیست ، تاپیک باز هست برای نظر، پیشنهاد و یا حتی بحث. تا کمک کنید که متن هر چه غنی تر بشه و مجموعه بی نظیری رو در بین سایت ها ایرانی داشته باشیم.

______________________________________________
“کیفیت های و نسخه های فیلم“

نسخه Cam :

در این نسخه ، تصویری که ما داریم توسط یک دوربین فیلم برداری دستی (هندی کم) از فیلم پخش شده روی پرده سینما گرفته شده. غالباً امکان استفاده از پایه برای دوربین نیست در این نسخه و لرزش دست فیلم بردار محسوسه برای ما. در نتیجه کیفیت بسیار ضعیفی رو به عنوان خروجی مشاهده می کنیم ما. احتمالاً سایه تماشاگری که قصد بیرون رفتن داره یا بچه ای که در حال بازیگوشیه و روی پرده سینما افتاده رو هم ممکنه شاهد باشیم. همچنین در برخی موارد همه دقایق فیلم از یه زاویه فیلمبرداری نمیشه و فیلمبردار تغییر جا میده !
با توجه به اینکه صدا از روی میکروفون دوربین ضبط میشه از لحاظ صدا نیز کیفیت بسیار ضعیفی رو داریم. ممکنه صدای صحبت تماشاگرا ، خنده و گریه و حتی چیپس خوردن نفر بغل دستی فیلمبردار هم به گوش ما بخوره در حین دیدن این نسخه.
اگه شانس داشته باشیم و سالن خالی باشه کیفیت صدا و تصویر بهتری رو می تونیم داشته باشیم در این نسخه.این نسخه پایین ترین کیفیت یک فیلم هست و بلافاصله بعد از اکران یه فیلم در یک سینما روی وب در دسترس کاربرا هست.
یک هم خانواده هم داره این نسخه به نام نسخه HDCam ، همونطور که از اسمش پیداست این نسخه توسط یک دوربین HD فیلم برداری شده و کیفیت تصویر خروجی کمی بالاتر هست.
اینم باید گفته بشه که معمولاً این نسخه تو ابعاد ۴۸۰p منتشر میشه ، اما ممکنه ابعاد ۷۲۰p هم منتشر بشه براش. همونطور که مشخصه فقط عرض و ارتفاع بیشتری داره.

نسخه TS یا TeleSync:

این نسخه مث نسخه Cam هست ، با این تفاوت که صدای فیلم رو از یک خروجی جداگونه دریافت می کنن. معمولاً این صدا توسط پایه میکروفونی که روی صندلی های دور از تماشاگرا یا عموماً صندلی های مخصوص افراد کم شنوا که نزدیک به پرده و خروجی های صدای سالن قرار داره ، بدست میاد.
بنابراین صدای بهتری نسبت به کیفیت Cam رو داریم ما. در بعضی موارد این نسخه در یک سالن خالی توسط دوربین های حرفه ای تری و روی پایه دوربین و یا از زاویه پروژکتور که همون اتاقک آپارتچی سینما هست ، فیلم برداری میشه که خروجی تصویر بهتری رو ما شاهد هستیم و لرزش رو هم که در کیفیت Cam داریم رو اینجا نداریم.
اگر برای تصویر برداری از دوربین های HD استفاده کنن ، سورس بوجود آمده HDTS نام میگیره.
ممکنه این نسخه نیز در ابعاد ۷۲۰p منتشر بشه. باید این مورد رو همیشه به یاد داشت که آوردن واژه ۷۲۰p کنار هر نسخه ای ، دلیل بر با کیفیت بودنش نیست و فقط اشاره به ابعاد بزرگ تر تصویر داره.

نسخه TC یا TeleCine :

نسخه ای که از روی نگاتیو موجود در آپارت سینما که به صورت آنالوگ هست ، نسخه ای دیجیتال رو عرضه می کنه. این تبدیل آنالوگ به دیجیتال با سخت افزار مخصوصی انجام میشه. کیفیت مسلماً خیلی قابل قبول هست اما دو عیب بزرگ داره تهیه این نسخه و اونم اینکه سخت افزار این کار گرون هست ، تبدیل کردن هم کاربلدی تبدیل کننده رو می طلبه و معمولاً کیفیت ها بسته به شخص تبدیل کننده متفاوت در میاد. از این رو بسیار کم کاربر داره این نسخه امروزه.

نسخه DVD-Scr یا DVD-Screener :

این نسخه از روی DVD فیلم تهیه میشه. این DVD برای جشنواره ها و منتقدین و کارشناسان سینما تهیه شده و در طول فیلم ما روی تصویر شاهد نوشته ای با مضمون ” Do Not Copy ” رو می بینیم و یا یک شمارشگر زمان.
این نسخه از نسخه DVD اصلی فیلم که رسماً منتشر خواهد شد کمی پایین تر هست معمولاً. البته مواردی هم هست که به همون اندازه کیفیت داره. همچنین صحنه های اضافی و پشت صحنه و … که در DVD اصلی فیلم هست رو نیز در این نسخه نمی بینیم.
نسخه ای مشابه این نسخه با عنوان Scr نیز ممکنه منتشر بشه ، نسخه Scr همانند نسخه DVD-Scr هست با این تفاوت که روی VHS یا همون نوار های ویدئویی خودمون پخش میشه و ابعاد به صورت ۳:۴ هست برای این نسخه. البته این نسخه جدیداً منتشر نمیشه و جای خودش رو تقریباً به نسخه DVD-Scr داده.

نسخه HVS Rip :

نسخه دیجیتالی یک فیلم که قبلاً روی VHS قرار داشت رو میگن که طی یک کپچر با سخت افزار مخصوص بدست میاد.

نسخه WP یا WorkPrint :

نسخه ای از فیلم که قبل از تمام شدن تولید کامل و تدوین فیلم تهیه شده رو شامل میشه. نسخه تقریباً ناقصی از فیلم هست که بیشتر به درد تهیه کننده های پشت صحنه فیلم ها می خوره تا کس دیگه ای. به طور مثال ممکنه در این نسخه پرده های آبی موجود در فیلم که بعد ها قراره روی اون تصویر بزارن مسئولین جلوه های ویژه فیلم نیز رو هم مشاهده کنید. همچنین ممکنه شامل صحنه هایی باشه که در نسخه نهایی نیست و از این دست از موارد. کیفیت این نسخه هم از خوب خوب هست تا بسیار ضعیف.

نسخه PPV یا Pay Per View :

این نسخه معمولاً برای فیلم هایی که هنوز نسخه Scr یا DVD شون منتشر نشده اما نسخه ای از اونها برای نمایش در هتل ها موجوده. کیفیت این نسخه هم در حد متوسط هست به طور معمول.

نسخه Webrip :

نسخه Webrip در واقع نسخه ای هست که از روی منابع آنلاین ، نظیر Mtv و یا دیگر شبکه ها که سیستم پخش آنلاین رو روی وب دارن و یا منابع از این دست ، انکود میشن. چون فقط در این وب سایت ها ویدئو استریم میشه ، یعنی قابلیت دانلود و دریافت مستقیم وجود نداره، ویدئو از طریق کپچر کردن توسط نرم افزار های تصویر برداری بدست میاد. افت کیفیت بسیاری رو شاهد هستیم هر چند کیفیت منبع خوب و قابل قبول باشه اما چون عمل انکود مجدد اتفاق می افته کیفیت خیلی پایین تر از منبع بدست میاد.
در بسیاری از فیلم هایی که به این صورت منتشر میشن چون منابع شبکه های تلویزیونی آنلاین هست زیرنویس و تگ شبکه و … هم به تصویر خروجی اضافه میشه و در نتیجه نسخه ای نه چندان خوب رو نتیجه میده.

نسخه DVDRip :

نسخه تهیه شده از DVD نهایی یک فیلم که توسط کمپانی منتشر میشه رو DVDRip گفته میشه. یکی از بهترین نسخه هایی هست که از فیلم منتشر میشه و کیفیت صدا و تصویر بسیار خوبی داره. مسلماً نسخه ای که از روی این DVD انکود میشه هم کیفیت صدا و تصویر قابل قبولی رو خواهد داشت
نکته ای که در این نسخه باید توجه داشته باشیم ناحیه بندی ها یا همون Regions ی هست که DVD به طور خاص برای اون ناحیه منتشر میشه. در این نسخه کشور های دنیا به ۶ ناحیه تقسیم میشن که ناحیه ها به صورت زیر هست :

R1 : آمریکا و کانادا
R2 : خاورمیانه ، اروپا ، ژاپن
R3 : آسیای شرقی ( کره ، تایلند و … )
R4 : استرالیا ، نیوزیلند ، کشور های حوزه دریای کارائیب و آمریکای جنوبی
R5 : هند ، آفریقای مرکزی و جنوبی و روسیه
R6 : چین

تفاوت این درجه بندی ها در سه فاکتور مهم هست ، اول اینکه میزان درجه خشونت و درجه صحنه های جنسی DVD ها در این نسخه ها تفاوت داره با هم. به طور مثال صحنه های داره خشونت و صحنه های جنسی در R2 که مخصوص خاورمیانه هست حذف میشه
تفاوت دوم زبان این نسخه ها هستن که هر کدوم مناسب با منطقه خودش منتشر میشه.
تفاوت دیگه زمان انتشار این نسخه ها هست. به طور مثال R5 زودتر از بقیه مناطق منتشر میشه.از این رو شما همیشه فیلم هایی رو با عنوان R5 می بینید. چون نسخه R5 دارای تفاوت های اساسی با بقیه مناطق هست ، به صورت جداگونه بهش می پردازیم.

نسخه R5 یا R5 Line:

R5 به طور مستقیم از طریق تبدیل آنالوگ به دیجیتال نگاتیو فیلم بدون هر گونه دستکاری تهیه میشه. در واقع همون TeleCine که بالاتر توضیح دادیم اما به صورت حرفه ای ، با سخت افزار های پیشرفته که در نتیجه کیفیت بسیار خوبی رو در خروجی قرار میدن. تصویر در واقع همون تصویر موجود در DVD-Scr هست اما بدون هر گونه تگ و نوشته ای.
اما این نسخه از فیلم ها چون زبان اونها غیر انگلیسی هست ، اگه در دی وی دی صدای انگلیسی تعبیه نشده باشه که اکثراً هم نشده ، صدای انگلیسی رو از یه منبع خارجی که قبلاً آماده شده رو دریافت کرده و روی این کیفیت قرار میدن و منتشر میکنن. در این صورت کلمه Line به R5 در عنوان اضافه میشه و عنوان کیفیت R5 Line معرفی میشه.
پس کیفیت R5 از نظر تصویر در حد خوب و قابل قبولی هست اما صدای اون در حد Cam و یا TS هست.

نسخه HDTv یا High Difinition Television:

این نسخه از روی خروجی تلویزیون های اچ دی (کابلی یا ماهواره ای) نهیه میشه. معمولاً لوگوی شبکه و یا اعلام برنامه ها که به صورت زیرنویسه رو روی تصویر مشاهده می کنیم ما. بیشتر سریال ها به این صورت منتشر میشن امروزه. و البته بعضی فیلم ها.
HDTV دارای کیفیت خوبیه و در خیلی از موارد از نسخه DVDRip می تونه بالاتر و با کیفیت تر باشه.
نسخه ی دیگه ای که از خانواده TV ها هستنسخه PDTV که مخفف Pure Digital Television هست نام داره. PDTV ها توسط یک کپچر موجود روی کامپیوتر ذخیره سازی میشن که کیفیت خوبی رو مسلماً دارا هست.
تفاوت HDTV با PDTV عموماً در رزولوشن اون ها هست. PDTV به صورت ۴۸۰p و HDTV ها به صورت ۷۲۰p,1080p و … منتشر میشن. از نظر سورس هم HDTV دارای برتری هست به نسخه PDTV.
این نکته رو هم باید توجه داشته باشیم که سورس غیر HD هم می تونه داشته باشه این نسخه ها که به اون TV-Rip میگن عموماً. البته تقریباً ر وبه انقراضه این نسخه و کاربردی دیگه ندارن به اون صورت.

نسخه Web-DL :

در این نسخه ، فایل بدست آمده از منابع انلاینی که قابلیت دانلود رو دارن مثل iTunes و Amazon و … بدون هیچ گونه انکود شدن و دخل و تصرفی دریافت میشن. تصاویر بدون هرگونه تگ ، زیرنویس و نوشته هست. و کیفیت صدای بسیار خوبی رو هم داراست
تفاوت این نسخه با نسخه Webrip در این هست که این نسخه بدون هر گونه انکود شدن و به صورت مستقیم دریافت میشه اما در نسخه Webrip انکود صورت میگیره. پس مطمئناً نسخه Web-DL بسیار بالاتر از Webrip هست.
تقریباً بعد از کیفیت Bluray این نسخه بهترین نسخه برای مشاهده فیلم و یا سریال هست.

نسخه BDRip یا Bluray Disk Rip :

بلوری بهترین کیفیت نهایی از یک فیلم هست که کمپانی برای شبکه خانگی منتشر کرده. نسخه BDRip نسخه ای هست که به صورت مستقیم از دیسک بلوری انکود و منتشر میشه. کیفیت تصویر و صدای این نسخه بسیار بالا هست.

نسخه HDRip :

مشابه نسخه BDRip هست در اکثر مواقع ، البته ممکنه سورس های دیگه هم غیر از بلوری داشته باشه. این نسخه تقریباً دیگه کمتر استفاده میشه و رو به انقراضه.

نسخه Brrip یا Bluray Rip :

این نسخه از روی نسخه های کم حجم تر شده دیسک بلوری انکود میشه. تفاوت این نسخ با نسخه بالا این هست که نسخه BDrip به صورت مستقیم از روی دیسک بلوری انکود میشه اما در نسخه Brrip فایل انکود شده از روی یک فایل کم حجم تر شده انکود میشه.
این عمل به این دلیل هست که انکود کردن یک فایل کم حجم تر به طور مثال ۱۵ گیگ بسیار راحت تر هست تا انکود کردن فایل دست نخورده دیسک بلوری که حجمی بالای ۳۰ گیگ رو دارا هست.
از نظر کیفیت نسخه BDRip با کیفیت تر هست از Brrip ، اما متداول نست معمولاً. و محبوبیت Brrip بیشتر هست.

نسخه RC Bluray :

تو این نسخه ها با استفاده از فناوری DRM ، دیسک ها کدبندی میشن. برای دیسک های بلوری کد های A , B , C تعریف میشن.

کاربرد کد ها در این هست که هر کدوم از این کد ها محدود می کنه پخش اون دیسک رو به نواحی که بهش تعلق داره فقط و فقط.

کد A شامل آمریکای شمالی و مرکزی و جنوبی و کره و ژاپن و به طور کلی آسیای شرقی هست
کد B اروپا ، خاورمیانه، آفریقا، استرالیا، نیوزیلند رو شامل میشه
کد C روسیه ، هند ، چین و بقیه جاهای دنیا هست.

بنابر این دیسک بلوری یک فیلم که کد RC ش ، A باشه در کشور های ذکر شده قابلیت پخش بر روی دیسک پلیر های خانگی، کامپیوتر ها و .. رو داره.
لازم به ذکر هست که اگه کدی تعریف نشده باشه و RC به تنهایی اومده باشه، در همه جای دنیا قابلیت پخش برای دیسک لحاظ شده

نکته مهم این نسخه این هست که ربطی به کیفیت نداره این محدودیت، فقط جهت مدیریت عرضه ، کپی رایت و محتوای دیسک و قیمت و … تعریف میشه این محدودیت.

نسخه ۳D :

انواع نسخه های سه بعدی بدین صورت هست :

نسخه HSBS یا Half Side By Side :

این نسخه معمولاً در رزولوشن ۱۹۲۰×۱۰۸۰ ارائه میشه و در اون تصویر کلی به دو تکه چپ و راست تقسیم و کنار هم قرار می گیره، ابعاد هر کدوم از تکه ها بعد از تقسیم به ۹۶۰×۱۰۸۰ میشه. لازم به ذکر هست که این فرمت هنگام پخش یکپارچه میشه توسط سیستم پخش سه بعدی و به صورت سه بعدی با عینک مخصوص قابل تماشا هست

نسخه H OU-SBS یا Half Over-Under Side By Side :

همانند نسخه بالا هست با این تفاوت که دو تیکه شدن به صورت بالا و پایین هست نه چپ و راست. ابعاد هر کدوم از این تکه ها هم ۱۹۲۰×۵۴۰ هست.

نسخه SBS یا Full SBS :

این نسخه ، بر خلاف نسخه های بالا ، تقسیم شدن اتفاق نمی افته، روال بدین صورت هست که دو تا تصویر از ابعاد کامل فیلم کنار هم قرار میگیرن، بدون هیچ گونه کوچک و بزرگ شدن. طبیعی هست که رزولوشن اینگونه تصاویر از عرض دو برابر باید بشه، به عبارتی اگه رزولوشن نسخه غیر سه بعدی فیلم ۱۹۲۰×۱۰۸۰ باشه ، نسخه سه بعدی SBS ش ، ۳۸۴۰×۱۰۸۰ میشه. مسلماً در این حالت فایلی حجیم و صد البته با کیفیت خواهیم داشت.
البته این گونه نسخه ها عمومیت زیاد نداره. پلیر های خاص و تلویزیون های خاصی رو می طلبه ، از این رو زیاد فراگیر نشده.

نسخه IMAX یا Image Maximum :

نسخه های آی مکس ، نوع خاصی از فیلمبرداری فیلم رو شامل میشن که فیلم برا نمایش در پرده های بسیار بزرگتر از پرده های معمولی آماده میشه.
اینو بدونید که پرده های IMAX در حالت استاندارد به ۲۲ در ۱۶ متر میرسه که مسلماً ابعاد خیلی بالاتری نسبت به پرده های معمولی دارن ، بنابراین باید رزولوشن خیلی خیلی زیاد تری نسبت به فیلم های معمولی داشته باشه. که این مورد برمیگرده به نوع نگاتیو استفاده شده در فیلمبرداری. برای اطلاع بدونید که دوربین های ۳۵ میلی متری قادر به نمایش ۶ هزار خط افقی روی نگاتیوشون هستن ، اما دوربین های ۷۰ میلی متری پرسرعت مخصوص IMAX این عدد رو به ۱۸ هزار رسونده. (دوربین های ۷۰ میلیمتری معمولی با ۷۰ میلیمتری استفاده شده در آی مکس فرق داره ها!!). یعنی شما به طور مثال در یک قاب با ارتفاع ۲ متر، به جای شیش هزار خط کنار هم ، ۱۸ هزار خط از اون رو می تونید رسم شده ببنید !

حالا که این اطلاعات اولیه رو می دونید می رسیم به خود نسخه،
نسخه IMAX ی که عرضه میشه روی دیسک های بلوری ، در واقع فیلمی هست که از خود سورس IMAX انکود شده نه یه سورس معمولی که با توجه به رزولوشن بسیار بسیار بالا ی سورس،کیفیت خوبی نیز داریم نسبت به نسخه های دیگه.

بد نیست بدونید که توی این نسخه ها ، دو جور رزوبوشن می بینید توی تصویر. یعنی فیلم رو بعضی وقتا تمام صفحه و بعضی وقتا هم دارای نوار سیاه بالا و پایین می بینید. این حالت به دلیل این هست که معمولاً تعداد معدودی از صحنه ها با دوربین IMAX فیلم برداری میشن و بقیه با دوربین ۳۵ میلی متری فیلم برداری میشه. و از اونجایی که نسبت طول به عرض هر کدوم از این نگاتیو های ۳۵ و ۷۰ میلی متری فرق داره با هم ، یکی از نگاتیو ها یا بریده میشه یا اینکه جمع میشه و به صورت جعبه داخل قاب قرار می گیره. (بیشتر حالت دوم رو انجام میدن انکودرا البته)

یه نکته هم درباره صوت این نسخه ها هست، نسخه های IMAX در صوت شون اصلاً فشرده سازی ندارن ، بنابراین کیفیت بسیار خوبی دارن و بسیار طبیعی هست صدای این نسخه ها اما توی سینما !! با توجه به اینکه توی خود انکود مجبوراً فشرده سازی باید انجام بشه تا حجم کمی توی خروجی داشته باشیم ، این وضوح و کیفیت صدا رو نخواهیم داشت.

 

manbaمنبع: نیک مووی

0 نظر
admin

برای ورود به کانال تلگرام >>> نیک مووی <<< کلیک کنید